Urla ve umutlar...

Çok uzun aradan sonra merhabalar. Bloga uğramayalı epey olmuş. Bu arada hayat, yoğunluk ve meşguliyetler devam ediyor tabi. Hatta baya bir dozunu arttırarak... Bloga vakit ayıramayışım da bundan.

Son birkaç aydır 2'li bir hayat yaşıyorum denilebilir. İki farklı şehirde... Çocuklu da olunca zorluyor tabi. Aslında umut, heyecan ve bolca heves de var bu süreçte. 

Belki kız kardeşim Monica'yı takip edenler oradan az çok öğrenmişlerdir. Urla'da bir aile evimiz vardı. Uzunca bir süre gitmediğimiz ve bakamadığımız. Geçen aylarda evde maalesef tesisattan dolayı bir yangın çıkmıştı. Duyduğumuzda çocukluğumuzun birçok anısının saklı olduğu evin bu durumuna nasıl üzüldüğümüzü az çok tahmin edersiniz. İleride elbirliğiyle toparlamayı düşündüğümüz süreç bu tatsız vesileyle hızlandı aslında. Her şerde bir hayır vardır misali. Üzerine de Monica'nın İstanbul'da kirada olduğu ev satılınca, o da çok radikal bir kararla şu anda tadilatına başladığımız Urla'daki eve yerleşmeye karar verdi. Biz şimdilik tatillerde, bayramlarda ve yazları Arsel'le orada vakit geçirmekle yetineceğiz eşimin işinden dolayı. Bizim birkaç yılımız var daha diyelim...

Çok hasar, çok iş vardı... Ama şu anda zaten ayılıp bayıldığım dekorasyon işleriyle tekrar içiçe olmak, kendi evime malzeme seçmek beni çok mutlu ediyor.

Yakında sizleri çok sağlam diy projeleri ve 'before after' lar bekliyor ;)

Kalın sağlıcakla...

Christmas cookies / Yeni yıl hazırlıkları vol.2

Noel ve yılbaşı hazırlıkları tam gaz! Kurabiyeleri bizim afacanlardan kaçırarak, pişirmek ve sonrasında da fotoğraflamak gerçekten zordu. (Karanlık günlerin de azizliğine uğradı fotoğraflar) Bir de neyime gittim ağaca astım kurabiyeleri... Birini Mira kapıverdi, Arsel de her daim kolları ağaca uzanmış isyanlarda :))

 Zencefilli kurabiye tarifi burada. Arda Türkmen reçetesi. Benim damak tadıma göre fazla tatlı ama yumuşaklığını sevdim.

Şu sıralar zevkle takip ettiğim bir blogger arkadaşım var; Belçim. Hani derler ya on parmağında on marifet, hıh işte bence o sözün hakkını verenlerden. Güzel bloğunu ziyaret edin; www.beauthingsforme.blogspot.com.tr Çokça fikir edinmek garanti! İşte ben de kendime bir yılbaşı hediyesi aldım. Belçim'in elleriyle yaptığı oklu kanaviçe. Henüz nereye asacağımı bilmiyorum ya, oradan oraya dolaştırma aşamasındayım. Güzel ve özenli paketin içinden bir de bonus çıktı. Blogta da gördüğümde çok sevmiştim kil çalışmalarını. Kilden yaldızlı minik bir çam ağacı da ağacımda aslı şu anda. Buradan tekrar teşekkür ediyorum hem kasnak pano hem de jesti için.

dresuar / sideboard for vintage radio

Merhabalar, yine uzun zamandır beklettiğim bir diy projesiydi. Büfenin üzerinde duran aile yadigarı radyo büfenin üzerini biraz ferahlatayım diye oradan indi. Dresuar yapımı biraz aksayınca da baya bir yerde kaldı, Arsel'in daktilosu oldu. Yıllanmış tuşları bu gazaptan ve hunharca kullanılan parmaklardan kurtaralım bir an önce dedim. Ben boyamasını Tarık da duvara monte işini halletti ki şimdi de gelin görün bizim bıdıklığın boyu uzadı ve artık tezgah ve masa üzerlerine ulaşabiliyor. Ansızın gürültülü bir müzik çıkabilir bu kutudan, dikkat ;)

İkea'nın hazır torna gri ayakları ve yol kenarında bulduğum yarım daire parçayı kullandım. (o da İkea imiş-etiketinde gördüm) Ayaklara uygun bir gri renk hazırlayıp boyadım. Mumlayıp üzerini beyaza boyayıp eskitecektim. Boyarken rengi hoşuma gitti. Bir süre böyle kalsın bakalım. Tabi tabla kaplama MDF olduğundan boya kolayca tutunsun diye yine chalkpaint hazırladım. Ölçüye şuradan ulaşabilirsiniz. 

Evin antresi büyükçe ve konumlanacağı yeri de hemen gözüme kestirmiştim. 

Yılbaşı postlarında görüşmek dileğiyle...:)